Wskaźniki płynności

Wskaźniki płynności pokazują w jakim stopniu firma jest w stanie regulować bieżące zobowiązania. Analizę płynności mierzy się na 3 poziomach:

  • wskaźnik bieżącej płynności – III stopień
  • wskaźnik płynności szybki – II stopień
  • wskaźnik płynności bardzo szybki – I stopień

Przy analizie płynności cennym jest również analiza kapitału obrotowego (pracującego) przedsiębiorstwa w stosunku do aktywów (udział kapitału pracującego w aktywach)  oraz w stosunku do dni obrotu (kapitał pracujący w dniach obrotu).

Uzupełnieniem analizy płynności jest badanie zależności pomiędzy krótkoterminowymi należnościami a krótkoterminowymi zobowiązaniami (wskaźnik pokrycia zobowiązań należnościami).

Wskaźnik bieżącej płynności ( current ratio) – III stopień płynności

= aktywa bieżące (obrotowe) / pasywa bieżące (zobowiązania krótkoterminowe)

Aktywa bieżące są to  inwestycje krótkoterminowe, należności krótkoterminowe, zapasy oraz krótkoterminowe czynne rozliczenia międzyokresowe.

Pasywa bieżące są to zobowiązania z tytułu dostaw i usług, krótkoterminowe kredyty i pożyczki, krótkoterminowe zobowiązania z tytułu emisji papierów dłużnych, krótkoterminowe rezerwy oraz krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe.

Wskaźnik ten nie ma wartości którą uważa się za idealną. Ogólnie przyjęte jest, że powinien kształtować się w przedziale od 1.2 do 2, jednak w zależności od branży przyjęte są inne dopuszczalne wartości. Im wyższa wartość tym większa płynność finansowa przedsiębiorstwa, jednak zbyt wysoka wartość może świadczyć o nieefektywnym wykorzystaniu kapitału przedsiębiorstwa. Z kolei wartość wskaźnika poniżej 1 może być świadectwem niskiej płynności oraz problemów w firmie.

Wskaźnik płynności szybki (Quick Ratio) – II stopień płynności

=(aktywa bieżące – zapasy – rozliczenia międzyokresowe) / pasywa bieżące

Wskaźnik ten pokazuje w jakim stopniu firma jest w stanie regulować zobowiązania krótkoterminowe, aktywami o wysokiej płynności. Przyjętymi normami dla tego wskaźnika są okolice 1. Niższe wartości wskazują na problemy firmy z płynnością, a zbyt wysokie wartości na nieefektywne zarządzanie środkami pieniężnymi.

Różni się tym od wskaźnika bieżącej płynności, że nie uwzględnia aktywów o najmniejszej płynności w tym zapasów oraz rozliczeń międzyokresowych. Uwzględnia się jedynie inwestycje krótkoterminowe oraz należności krótkoterminowe czyli te aktywa, które można w szybkim terminie spieniężyć.

Do pasywów bieżących zalicza się zobowiązania z tytułu dostaw i usług, krótkoterminowe kredyty i pożyczki, krótkoterminowe zobowiązania z tytułu emisji papierów dłużnych, krótkoterminowe rezerwy oraz krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe.

Wskaźnik płynności bardzo szybki (Cash Ratio) – I stopień płynności

= środki pieniężne / pasywa bieżące

Wskaźnik ten pokazuje w jakim stopniu firma jest w stanie regulować bieżące zobowiązania finansowe aktywami o największej płynności, do których zalicza się środki pieniężne.

Do pasywów bieżących zalicza się zobowiązania z tytułu dostaw i usług, krótkoterminowe kredyty i pożyczki, krótkoterminowe zobowiązania z tytułu emisji papierów dłużnych, krótkoterminowe rezerwy oraz krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe.

Wskaźnik ten nie powinien przyjmować zbyt wysokich wartości gdyż negatywnie świadczyć będzie o efektywności firmy, a co za tym idzie może wpływać na spadek rentowności.

Wskaźnik pokrycia zobowiązań należnościami

= należności krótkoterminowe / zobowiązania krótkoterminowe

Do zobowiązań krótkoterminowych zalicza się również rezerwy krótkoterminowe oraz krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe. Często do obliczenia tego wskaźnika analitycy biorą jedynie należności oraz zobowiązania z tytułu dostaw i usług.

Wartość tego wskaźnika ulega znacznemu zróżnicowaniu w różnych branżach. Im większa jego wartość tym uważa się, że w spółce panuje większa płynność. Za minimalną wartość można przyjąć 1.

Udział kapitału pracującego w aktywach

= kapitał pracujący / aktywa

Za kapitał pracujący uważa się różnicę pomiędzy aktywami obrotowymi przedsiębiorstwa a zobowiązaniami krótkoterminowymi. Wartość ta powinna przyjmować wartości dodatnie, gdyż wtedy aktywa trwałe nie są finansowane kapitałem krótkoterminowych. W przypadku ujemnego kapitału pracującego całkowite uregulowanie zobowiązań krótkoterminowych wymagałoby sprzedaży części aktywów trwałych.

Stosunek kapitału pracującego w stosunku do aktywów powinien być jak największy, gdyż wysoka jego wartość świadczy o niskim udziale kapitału krótkoterminowego w finansowaniu aktywów, czyli o wysokiej możliwości regulowania zobowiązań krótkoterminowych.

Kapitał pracujący w dniach obrotu

= (kapitał pracujący/ wartość sprzedaży ) x 365 dni

Za kapitał pracujący uważa się różnicę pomiędzy aktywami obrotowymi przedsiębiorstwa a zobowiązaniami krótkoterminowymi. Wartość ta powinna przyjmować wartości dodatnie, gdyż wtedy aktywa trwałe nie są finansowane kapitałem krótkoterminowych. W przypadku ujemnego kapitału pracującego całkowite uregulowania zobowiązań krótkoterminowych wymagałoby sprzedaży części aktywów trwałych.

Udział kapitału pracującego w dniach obrotu powinien wzrastać razem ze wzrostem sprzedaży. Jeżeli przy wzroście obrotów nie wzrasta wartość kapitału pracującego oznacza to, że płynność firmy, czyli zdolność do regulowania krótkoterminowych zobowiązań spada.

Przeczytaj także :

Wskaźniki Rentowności

Wskaźniki Zadłużenia

Wskaźniki Aktywności

Literatura książkowa:

Edward Nowak – Analiza sprawozdań finansowych

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *